• Matka Boża Rokitniańska Cierpliwie Słuchająca

Tajemnica Maryi z Rokitna

Ks. Andrzej Draguła

Słuchanie jest tym, co chyba najlepiej charakteryzuje Maryję. Prawdziwie słuchać to nie tylko usłyszeć, ale zatrzymać w sercu, zachować, rozważyć, zapamiętać.

  • Zstąpienie Ducha Świętego

Komfort Kościoła

Ks. Andrzej Draguła

Poza zamknięte drzwi naszych serc, domów czy kościołów nie należy wychodzić bez Ducha Świętego. To dopiero On pozwala mówić „obcymi językami” tak, aby stać się dla tego świata zrozumiałym.

  • Wniebowstąpienie Chrystusa Pana

Dzwon z Aubrac, czyli (nie)obecność Boga

Ks. Andrzej Draguła

Co świętujemy w dniu Wniebowstąpienia: nieobecność czy obecność Chrystusa?

  • Wieczerza w Emaus, Caravaggio

Kim jest ten trzeci? My wiemy

Ks. Andrzej Draguła

Chyba każdy z nas wie, czym jest doświadczenie Jerozolimy, w której na naszych oczach zawala się dotychczasowy świat, a Bóg, w którego wierzyliśmy, umiera. Ale Jezus i wtedy nam towarzyszy.

  • Caravaggio, „Niewierny Tomasz”

Otwarte serce miłosierdzia

Ks. Andrzej Draguła

Nie przestajemy wołać: „Jezu, ufam Tobie!”, patrząc na Jego wizerunek. Dla nas, chrześcijan, nie ma innego źródła miłości, wiary i nadziei niż przebite serce i rozlana krew Syna Bożego.

  • Ks. Andrzej Draguła

Każdego dnia Wielkanoc

Ks. Andrzej Draguła

Każdy z nas może choć trochę być człowiekiem wielkanocnym. Przekraczać siebie i hodowane w sercu zło – to przecież powstawać z martwych.

  • Pierwsza stacja Drogi Krzyżowej w Jerozolimie

Sąd nad Jezusem, sąd nad światem

Ks. Andrzej Draguła

Czyżby Giorgio Agamben miał rację i Piłat jedynie milcząco „zgadza się” na wyrok, który wcześniej już został „wydany”?

  • „Ecce Homo”, obraz Adama Chmielowskiego

„Ecce Homo”. Pasja Brata Alberta

Ks. Andrzej Draguła

Wszyscy mówią zgodnie, że „Ecce Homo” to najlepsze i najdojrzalsze jego dzieło, choć nigdy formalnie nieukończone. Ale przecież nie znaczy, że tego obrazu dalej nie malował.

  • „Chrystus i Samarytanka”

O pragnieniu i wodzie z butelek

Ks. Andrzej Draguła

Jezus nas sprawdza. „Daj mi pić” – mówi, a przecież wie, że nie mamy nic, co by mogło prawdziwie zaspokoić pragnienia człowieka.

  • Droga krzyżowa, pokuta

„Kwiat pokajania”, czyli o wielkopostnej pokucie

Ks. Andrzej Draguła

W teologii prawosławnej „pokajanie” – tak nazywana jest też spowiedź – to nie jest napad wyrzutów sumienia czy użalanie się nad sobą, ale nawrócenie się i  ponowne ukierunkowanie życia. Czy da się jeszcze przywrócić temu słowu w języku polskim jego pierwotne znaczenie?