Marcin Stachowicz

Ur. 1988, publicysta, krytyk filmowy. Absolwent psychologii i kulturoznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Studiował również kulturę wizualną w Instytucie Kultury Polskiej UW. Współpracuje lub współpracował m.in. z portalami Filmweb.pl i Gazeta.pl, „Res Publiką”, „Kulturą Liberalną”, „Małą Kulturą Współczesną” i „Więzią". Laureat I nagrody w konkursie dla młodych krytyków filmowych „Powiększenie” i wyróżnienia w Konkursie im. Krzysztofa Mętraka. Mieszka w Warszawie.
  • „The Square”

Jesienną depresję przeżyjmy w kinie

Marcin Stachowicz

Jesień w kinie – inaczej niż w przyrodzie – zwiastuje schyłek letniego zastoju: końca dobiega sezon „wakacyjnych blockbusterów”, pokazów plenerowych i masowej migracji Warszawy do polskiego Cannes, czyli na festiwal Nowe Horyzonty.

  • Demonstranci alt-prawicy podczas marszu w Charlottesville

Upiory Charlottesville mieszkają też w Polsce

Marcin Stachowicz

Nie wystarczy blokowanie pochodów i wieców. Reakcją na postępującą widzialność faszyzmu musi być wrzask niezgody: tak głośny, żeby szczerbiec i falanga ze strachem uciekły do ciemnych piwnic.

  • Oskar Sawicki, „To nie jest flaga”

Za późna polskość

Marcin Stachowicz

W jaką formę po ponad dwóch dekadach modernizacji okrzepnie „nowoczesna polskość”? Próbuje to pokazać najnowsza wystawa w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej.

  • „Moonlight”

Dlaczego Oscary nareszcie zaczęły mieć znaczenie

Marcin Stachowicz

Oscary zamieniły się w tym roku – w stosunkowo wąskim zakresie, ale jednak – w festiwal afroamerykańskiej historii i manifestację czarnej dumy.

  • Agnieszka Holland

Polskie kino odchodzi od martyrologii? Kilka myśli po Berlinale 2017

Marcin Stachowicz

Czy Srebrny Niedźwiedź dla „Pokotu” Agnieszki Holland to oznaka, że otwiera się nowy, oryginalny i optymistyczny nurt w europejskiej kinematografii?

  • Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie

„Mówienie, jak jest” przyzwala na otwartą dyskryminację

Marcin Stachowicz

Jeszcze do niedawna wezwania do wykluczenia chorych ze struktur uniwersyteckich mogły w gremiach naukowych przybierać co najwyżej postać wstydliwych aluzji.

  • Chłopiec z Aleppo

Miraże ikonoklastów

Marcin Stachowicz

Ks. Draguła bliski jest popełnienia błędu wspólnego wszystkim ikonoklastom – zdaje się wierzyć, że przedstawienia wizualne są obdarzone jakimś osobowym bytem; że działają z określonymi intencjami i sprawują rodzaj władzy nad widzem.

  • Marcin Stachowicz – Polska między podróbką a oryginałem

Polska między podróbką a oryginałem

Marcin Stachowicz

Może wyjście z cienia tych, którzy uważają się za wykluczonych, to początek walki o prawo do bycia widzianym, a nie o rząd dusz?